niedziela, 19 lipca 2015

stół do kompletu

do kompletu
do szafek
w tym samym kolorze
mam teraz stół
 

 

dawno dawno  temu
dostałam go od babci
byśmy mieli przy czym jeść obiady jak poszliśmy na swoje
już wtedy był wysłużony
teraz był jeszcze bardziej
środkowe
mało używane części zupełnie inaczej wyglądają niż reszta blatu
 


 
 
 
 
 
 
 
do czyszczenia rozmontowałam go na części
 
 
 
 
 
po oszlifowaniu
poszpachlowałam ubytki
potem znów poszlifowałam
i pomalowałam
 
 
 
 
nie wszystko pięknie schodziło pod szlifierką
część zeszła po ogrzaniu
sądząc po zapachu
była to żywica poliestrowa
co w okresie powojennym
było bardzo popularne
 
 
 
a tak wygląda stół po złożeniu
powinien posłużyć kolejne długie lata :)
tak sądzę :)
 
 
 
 
 
 
a teraz wypada zająć mi się
własnymi pomysłami
i nowym drewnem :)
 
 
 
tym bardziej
że kupiłam odrobinę lipy
ale zanim lipa się wysezonuje
może zrobię coś innego :)
 
 
 
 

środa, 15 lipca 2015

Renowacja własnych szafek



Wydaje się, że powoli mogę wracać do drewnianych robótek :).

Trzy książki napisane, ostatnia właśnie się drukuje. Jeszcze, co prawda, ze trzy segregatory papierów muszę jakoś złożyć i opisać do końca lipca, ale jest jeszcze czternaście dni i do tego czternaście nocy, to może mi się uda ;)

I na dobry początek, na zachętę dla mnie i dla Was, miałam chwilkę czasu by przeprowadzić renowację moich jednych z pierwszych mebli. Jeju jak to strasznie brzmi: renowacja moich mebli! Jestem już tak stara? Na zdjęciach szafki po renowacji.









Tak się złożyło, że jak się zabrałam za renowację, to zaraz po końcowym złożeniu pierwszej szafki, tuż przed znalezieniem czasu na renowację drugiej szafki, ponownie dostałam uczciwą propozycję współpracy. Nie jakieś tam dziwne linkowanie za mrzonki i cudaczną dekorację bloga reklamami z udawaniem, że Wy, moi czytelnicy nie połapiecie się w cichym linkowaniu. Nie jest to też pisanie kolejnych postów na inne strony w zamian za nieco większą liczbę kliknięć na swoim blogu i kompletny brak czasu by napisać coś u siebie. Otrzymałam konkretną propozycję z konkretami.

Generalnie na współpracę się zgodziłam również dlatego, że ów sklep z narzędziami podglądam już jakiś czas i widzę, że mają wybór wielu marek narzędzi. Można spokojnie się zastanowić co się potrzebuje. Zaczęłam współpracę z narzędzia.pl.

Żeby współpraca wyglądała poważnie, to posty powstałe z tego tytułu, będę pisała normlanie, co niektórych ucieszy, a innych zmartwi :)

 

A wracając do renowacji…. :)

Starą szafkę, którą możecie zobaczyć tutaj (blog zaczęłam pisać wiele lat po „wyprodukowaniu” tych szafek :D), rozebrałam na czynniki pierwsze otrzymując stosik desek. Z desek zdarłam starą i powycieraną już w kilku miejscach lakierobejcę.
Z płaskich powierzchni zdjęłam ją włączając moją heblareczkę, którą kiedyś gdzieś już było widać, a kanty mozolnie ścinałam starym nieco zdyzelowanym strugiem (nowy było mi szkoda tępić na starej farbie), a potem papierem ściernym.





Poprzednio szafka była połączona na wkręty, bo wówczas zaczynałam pasję stolarską i jeszcze nie posiadałam odpowiednich narzędzi i umiejętności. Teraz sama się za głowę łapię, jak tak można było. Jej, ależ to dawno było, łezka się w oku kręci … :)

A swoją drogą, to można w tym znaleźć otuchę, bo wynika z tego, że jak się kupi gotowe ładnie wyheblowane deski, to można już wiele zrobić :) Wystarczy wyrzynarka, garść wkrętów i gotowe :)

Obecnie chciałam zmienić stan rzeczy i ładnie ze sobą deski połączyć na kantach, by nie było już żadnych szczelin między nimi. Do tego przydaje się wiertarka. I właśnie przy drugiej szafce trafiła mi się do sprawdzenia nowa wiertarka Bosh’a.







Zdecydowałam się na łączenie desek na kołki. Na kantach, które miały się ze sobą łączyć, po ładnym ułożeniu desek jedna na drugiej, zaznaczyłam miejsca do wiercenia.






Potem, używając sprytnego przyrządu, wypatrzonego gdzieś na niepozornej półce w supermarkecie budowlanym, wywierciłam otwory. Na wiertle założona jest specjalna tulejka, w której jest mała śrubka, która zaś dokręcona do wiertła uniemożliwa przesuwanie się tulejki. W ten sposób regulowałam sobie głębokość wiercenia, by nie było ani za płytko, ani też za głęboko.















Oszlifowałam zadziorki i posmarowałam klejem typu wikol. Klej wprowadziłam w otwory pod kołki. Rozsmarowałam go również po całej powierzchni jednej z desek.














Po złożeniu desek, ścisnęłam je porządnie, niekiedy dociskając je również na leżąco, by się nie wyginały w łódeczkę.











Później pięknie deski wyszlifowałam i pomalowałam nową farbą :)







I złożyłam, przy okazji wymieniając prowadnice szuflad. Założyłam takie, te po prawej, które umożliwiają wysuwanie szuflad niemal całkowicie poza szafkę. Przy takim wysunięciu, gdy w zasadzie niemal cała powierzchnia szuflady jest dostępna, wygodniej jest z niej korzystać.







Tutaj zdjęcie, kiedy tylko jedna z szafek była po renowacji. Podpowiem: ta jaśniejsza po prawej stronie ;)









A tu ponownie obie  :)
Do następnego napisania 






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...